Architektura w swych początkach

By odpowiedzieć na pytanie czym tak właściwie jest architektura, należy sięgnąć do korzeni etymologicznych tego słowa. Architektura wywodzi się z greckiego słowa architekt on. Oznacza ono główny budowniczy. Ludzkość, od początków swego istnienia szukała schronienia. Najpierw były to prymitywne jaskinie, lepianki. Dopiero z czasem ludzkie ręce zaczęły wytwarzać coś na kształt pierwszych domostw. Gdy udało im się ujarzmić otaczającą przyrodę, gdy zapewniła sobie względny dobrobyt, zaczęła dostrzegać możliwości tkwiące w kształtowaniu otaczającej ich przestrzeni. Tak wytworzył się zawód architekta. Jako świadome dążenie, do osiągnięcia zaplanowanego wcześniej efektu w budowlach. Architektura zawsze była powiązana z aktualnymi trendami w sztuce, oraz kulturze. W swych początkach była też silnie związana z religią. Zresztą, przez cały okres istnienia człowieka, wiara miała niebagatelny wpływ na wygląd architektury. Dopiero współcześnie wygląd otaczającej nas przestrzeni zależy tylko i wyłącznie od naszej pomysłowości. Można powiedzieć, że budownictwo u swych początków była już sztuką.